Monthly Archives: February 2009

    تنها بهانه بودنم تکه سنگی است که تو بدروغ  اسمش را قلب گذاشته ای ————————–  کاش روزی اشکم دریای مواجّی شود که تو در امواجش غرق شوی ———————————————- کاش روزی هم برای ما  روزی بود   —————————— کاش … Continue reading →

    نه آرا ممممممممممممممممممممم نه خندانم نه بی تاب و نه شادانم نه دل را بسته ی زلف پریشانم نه در دام سیه چشم شب آرامم خودم هستم دل دیوانه ام هست و هزاران  صفر تنهایی هزارم مانده درآن … Continue reading →

  برای دیدنت به سرزمینم با  سبد،سبد گل وشعر همراه کودک زیبای آرزوهایم خواهم آمد     عشق صدای طپش زندگی است و زندگی در عشق جریان دارد پس دریاب جریان زندگی را   شکوفه ها خندیدند گلها رقصیدند ریتم … Continue reading →

        کلمات را با خود مهمانی دلها می برم شاید خواستگاری برایشان پیدا کنم تا از سنگینی وجودشان فارغ شوم وقتی می نویسی دنیا در قلم تو خلاصه می شود و تو می توانی دنیا را با … Continue reading →

  نمی دانم چرا قلبم زمستانی ودردم همچو آتش نمی دانم چرا شمع وجودم رو به خاموشی ، نگاهش همچو آتش نمی دانم چرا من مرد ه  ایی مانم واو یحیی این  آتش نمی دانم چرا من گریه  ها دارم … Continue reading →

  گریه ها خونی ودلها رنگی  روزگاران همه از اشک دلان هم لبریز دستها هم بخدا سنگی وهم بی معنی خنده هم برلب آن کودک تنها خشکید مادری در طلب نان شبش  می نالید دختر کولیِّ هرز آمد ورفت هیچ … Continue reading →